In Memoriam: Bert Janssen

In 1992 kende de gemeente Landgraaf een bestuurlijk hectische periode. Twee wethouders waren afgetreden in verband met corruptiebeschuldigingen in het kader van wat de Vriendenrepubliek is gaan heten.

Er was een soort noodcoalitie gevormd, burgemeester Hans Coenders maakte zijn vertrek bekend en nu zou er dus ook nog een nieuwe burgemeester komen. In het politieke vacuüm kwam tot veler verrassing de naam van Bert Janssen uit de hoed. Ik weet nog goed dat ik het bericht van zijn benoeming via de radio vernam. Dat waren nog eens andere tijden. De benoemingsprocedure was strikt vertrouwelijk verlopen. (De vertrouwenscommissie onder leiding van Thei Gybels communiceerde nog rechtstreeks met de commissaris van de koningin.) Na een telefoontje met de gemeente Echt vernam ik Berts adres en vertrok met een fles wijn naar Echt. Daar vond mijn eerste ontmoeting met Bert plaats. Hij heeft mij daar nog vaak aan herinnerd. Ik bleek de eerste te zijn die hem kwam feliciteren. Per 1 januari 1993 kon hij aan de slag als tweede burgemeester van Landgraaf. Samen met zijn onafscheidelijke José.

Daarna heb ik hem beter leren kennen in mijn rollen als raadslid, wethouder en burger. Bert was een stevige bestuurder, wist van doorpakken en inspireren. Gaf ruimte en greep in waar dat nodig was.. Ik heb het vaker gezegd: Bert was een echte burgemeester.

En ja, hij was lid van de PvdA, van mijn partij. Daar liep hij niet mee te koop, hij was niet bepaald een partijtijger. Maar in alle gesprekken die ik met hem had gaf hij blijk van zijn betrokkenheid bij zijn PvdA.

De samenwerking met hem en de ook veel te vroeg gestorven wethouder Thei Gybels zal ik nooit vergeten. Bert was ook aanhanger van de verheffingsmoraal. Landgraaf kwalitatief beter maken. Dit bewees hij met zijn liefde voor Theater Landgraaf en het Poëziefestival. De ruimte die hij gaf aan initiatieven zoals Mondo Verde en Snowworld. Voor de bouw van het Burgerhoes gaf hij de eerste aanzet met het rond krijgen van een voorbereidingskrediet. Na zijn pensionering op 1 oktober 2010 bleef hij zich maatschappelijk inzetten voor Landgraafse zaken.

Toen hij mij als voorzitter van Servicegilde Landgraaf vroeg of ik wilde toetreden tot het bestuur kon ik niet weigeren. Op 9 september viert het Servicegilde zijn 25-jarig bestaan. Bij dat jubileum zullen we Bert node missen.

Eind juni zag de wereld er voor Bert nog heel anders uit. Hij stond aan de vooravond van de vervanging van een hartklep. Bij een routinescan voorafgaande aan die operatie werd geconstateerd dat er in zijn lichaam meer aan de hand was. Na een kort ziekbed is hij op 9 augustus overleden.

Bert was een enorm liefhebber van wijn, een kenner bij uitstek. Hij leverde aan een aantal mensen jaarlijks de Grand Barrail. Bij ons thuis noemen wij die wijn: de burgemeester. Mijn voorraad is intussen op. Op één fles na.

Jan Bonten