Maand: mei 2019

Thijs Wöltgens lezing: Sociaal en sterk met het Rijnlands model

Beste familie, belangstellenden, leden van de PvdA Kerkrade en
andere afdelingen van de PvdA Limburg, goedenavond.

Hartelijk dank voor de uitnodiging om hier vanavond bij u te zijn. Het
is een bijzondere eer voor mij om de tiende Thijs Wöltgens lezing te
mogen houden. Bijzonder als financieel woordvoerder, wat hij ook
was, maar minstens zozeer omdat ik in de voetsporen mag treden van een indrukwekkende lijst sprekers in voorgaande jaren. Naast een eer voel ik ook een bijzondere verantwoordelijkheid vanavond. Zeker nadat ik vorige week een email ontving van iemand, geen PvdA-stemmer overigens, die schreef: “Ooit heb ik zelf de kortstondige kans gehad om met Thijs te spreken in de trein, zelf onderweg naar school, hij onderweg naar Den Haag. Ik had daaruit het gevoel dat hij nog één van de weinige echte Sociaal-Democraten was binnen de toenmalige fractie”. De schrijver moedigde mij aan om het sociale geweten dat hij bewonderde in Thijs Wöltgens, vast te houden in de huidige politiek. Ik weet niet of de schrijver van de email in de zaal aanwezig is, maar ik zal mijn best doen. Te beginnen met de lezing vanavond.

Klik hier voor de volledige Thijs Wöltgens lezing van Henk Nijboer.

Lees hier de 1 mei toespraak van Cynthia Veerman

Vanmorgen las ik in de krant dat Winterswijk zich opmaakte voor 1 mei Ook Dinxperlo maakte zich klaar voor 1 mei. Ik was blij verrast: zou 1 mei toch weer nationale betekenis krijgen? Zouden er ook in Nederland weer grootse manifestaties plaatsvinden zoals in Berlijn en Hamburg? Het krantenartikel ging echter als volgt verder: de Duitsers hebben vrij en ze komen in groten getale naar ons land om de braderie te bezoeken of de grote markt die speciaal voor hen langer duurt en ook veel groter is.

Ook dichterbij in Roermond staan er files bij het outletcenter: Duitsers en Belgen staan in de rij om inkopen te doen in Nederland waar 1 mei immers geen vrije dag is.

Wat betekent 1 mei eigenlijk nog in onze maatschappij? Een heel beknopte geschiedenis. De viering van 1 mei is overgewaaid uit Amerika, daar staakten de vakbonden al in de 19e eeuw op 1 mei voor een achturige werkdag. Die eis werd overgenomen door de Socialistische Internationale in Europa. Vanaf 1890 werd ook op dit continent gestaakt en gedemonstreerd voor de achturige werkdag. Daarnaast werden er nog twee doelen nagestreefd: vrede en betere arbeidsomstandigheden.

Als we kijken naar deze doelen kunnen we zeggen dat de achturige werkdag bijna overal is bereikt in Nederland. Het doel vrede blijft in Europa actueel, maar de bevolking koppelt dat niet meer aan 1 mei. Blijft over het derde doel: betere arbeidsomstandigheden: we worden er voortdurend aan herinnerd dat die echt nog beter zouden kunnen. Denk eens aan de chroom verf bij defensie waar medewerkers jarenlang gewoon hebben moeten werken of denk aan het openbaar vervoer waar geen tijd meer is om een plas te doen, omdat het rijschema dat niet toelaat.

Of dichterbij kijk naar alle mensen in Parkstad die geen werk hebben, moeten leven van een uitkering en niet weten hoe ze het hoofd boven water moeten houden. Of naar alle mensen die gebruik maken van voedselbank of kledingbank. Hun aantal is ook het afgelopen jaar weer gestegen. Dat kan en mag toch niet in een rijk land als het onze? Daar moeten we toch iets tegen doen?

Kunnen we 1 mei niet blijven vieren, maar op een andere manier? Juist op die dag laten we zien dat we opkomen voor mensen die het minder goed getroffen hebben, binden we samen de strijd aan voor gelijke kansen voor iedereen. Dan kan 1 mei ook in Nederland meer zijn dan gewoon een dag die stilletjes voorbij gaat behalve bij de woonboulevards, outlets en koopcentra in gemeentes die aan de grens liggen.